عبادت تقویت کننده انسان

باطری و شارژ آن:

مناجات با خدا انسان را شارژ و تقویت می کند، مثل رادیویی که باطری اش ضعیف شده است صدایش درست در نمی آید، باطری جدید که روی آن می گذاریم یا باطری اش را تقویت می کنیم، صدایش صاف و زلال  می شود. خود انسان هم اخلاقش به خاطر مقداری غفلت و مانند آن تحلیل می رود. عبادت یک اثری روی انسان دارد که انسان را نوسازی می کند.

محبت دنیا حجاب دل

دستها و چربی بر روی آن:

وقتی که دستتان چرب است، اگر بخواهید وضو بگیرید، اول باید چربی آن را از بین ببرید و بعد وضو بگیرید. اگر با دست چرب وضو بگیرید وضویتان باطل است.

محبت دنیا همچون چربی است که بر روی دل انسان نشسته است و انس با خدا همچون آب. تا آن چربی محبت بر طرف نشود، این آب انس به دل انسان سرایت نمی کند.

شیشه عطر و سر آن:

تا زمانی که شیشه عطر بسته است، عطر داخل آن هم محفوظ خواهد بود، ولی به محض اینکه چند ساعتی سر شیشه ی عطر برداشته شود، عطر داخل آن می پرد و تنها شیشه ی خالی بدون عطر می ماند، که کسی بدان میلی ندارد.

حجاب همانند سر شیشه ی عطر است که بوی خوش و زیبایی و حلاوت و طراوت زنها را حفظ می کند و با برداشتن حجاب آن زیبایی و حلاوت از بین می رود. رمز زیبایی زنهای مسلمان هم همین حجاب است.

ظرف:

انسان همانند ظرفی است که در وسط باران قرار گرفته باشد.

شما اگر این ظرف را پشت و رو بگیرید، به گونه ای که دهانه ظرف رو به بالا باشد، از هر طرف باران ببارد از پشت ظرف می چکد و توی ظرف خشک و خالی می ماند.

انسان آن گاه که حب دنیا دارد، مثل آن می ماند که دهانه ظرفش را رو به خاک گرفته باشد. کاسه اش را واژگون کرده باشد.

اگر من کاسه خودم را واژگون بگیرم و از رحمت مستمر و واسع الهی محروم شوم، باران را تقصیری نیست، من ظرف را بد گرفته ام.

حب خدا، رحمت خدا و لطف خدا چیزی محدود نیست، دائم است، جاری است. ما باید توفیق بهره گیری از آن را داشته باشیم.

آهن و آهن ربا:

آهن جذب آهن ربا می شود. ولی اگر این آهن زنگ بزند و اکسیده شود و خاصیت خود را از دست بدهد، دیگر آهن ربا آن را جذب نمی کند و علت آن پوسیدگی و زنگ زدگی آهن است. گناهان، مانند حجابی بر روی قلب هستند، مانند این است که دور یک سوزن را پارچه و نخ و ریسمان به اندازه ای بپیچند که سوزن دیگر پیدا نباشد، در این حالت، دیگر قیچی آهن ربا آن را نمی رباید، ولی اگر این پرده ها و پارچه ها را از روی آن برداشتید و برهنه شد، سوزن با یک پرتاب جذب آهن ربا می شود و قیچی سوزن را می رباید. مومن نسبت به امامزاده ها مثل آهن و آهن ربا، خودش را به سمت آنها پرتاب می کند و خود را به دامان آنها می اندازد، وقتی که احساس می کند در حرم اینهاست، همه چیز از یادش می رود، انس پیدا می کند و با آنها صحبت و درد دل و گریه می کند و با آنها مانوس می شود.

وقتی شما می خواهید سوزنی را از آهن ربایی جدا کنید، چه طور فشار می آورید که سوزن را از آن جدا کنید، فردی هم که می خواهد زیارت یک امام یا امامزاده را ترک کند، مانند جدایی آن سوزن از آهن رباست؛ که به زور انجام می گیرد. نماز و روزه و زکات و احسان به فقرا انسان را جذب می کنند. امر به معروف هم انسان را جذب می کند که انسان بی تاب می شود و میل دارد که امر به معروف کند. نهی از منکر هم همینطور انسان را جذب می کند. وقتی در یک جا منکری است و انسان نهی از منکر نکرده است، از خودش نفرت دارد و از خودش بدش می آید. همه اینها تاثیرات خودشان را روی قلب دارند. هر چه انسان پاکتر شود، بهتر جذب عبادت و محبت خدا می شود.